از دوحه قطر به لامرد چه اتفاقی افتاده بود
خبرگزاري فارس: رئيس شركت هواپيمايي آسمان منطقه لامرد پيرامون اتفاقات رخ داده در پرواز شماره 6542 آسمان از مبدا دوحه قطر به لامرد گفت: بر خلاف اظهارات برخي مسافران مبني بر كمكاري از سوي اين شركت، تمام اتهامات وارده را تكذيب ميكنم.
فاسم كريمي امروز در گفتگو با خبرنگار فارس در لامرد اظهار داشت: اين هواپيما به دليل نقص فني قادر به پرواز نبوده كه با دستور كاپيتان نصرالله نصر فرد رئيس شركت هواپيمايي آسمان در منطقه جنوب، هواپيماي ديگري جايگزين هواپيماي قبلي شد و تمام مسافران بدون هرگونه مشكلي به كشور وارد شدند. وي در مورد تاخير مجدد دو ساعته پس از رسيدن هواپيماي جايگزين گفت: بهدليل آنكه هواپيما قصد داشت بهصورت فوقالعاده پرواز كند، از اين رو بايد مجددا مراحل امنيتي را طي ميكرد كه بهحتم اين كار نيز زمانبر است.
وي ادامه داد: در مورد عدم پذيرايي شام از مسافران نه تنها كوتاهي انجام نشده است، بلكه بر خلاف ادعاي مسافران شام با توجه به ذائقه و پيشنهاد خود آنها تهيه و در اختيار آنها قرار داده شد. اين مسئول شركت هواپيمايي آسمان گفت: مسافران به دليل آنكه مهر خروجي بر روي گذرنامه آنها درج شده بوده است، امكان بازگشت مجدد به فرودگاه را نداشتهاند و آنها در قسمت چك كردن گذرنامه منتظر بودهاند و كسي اجازه خروج از آنجا را نداشته است.
وي گفت: متاسفانه بعضي از افراد بهخاطر جلب توجه سايرين به خود، اقدام به تحريف و بزرگنمايي اين اتفاق كردهاند. كريمي پيرامون اتفاق روز دوشنبه نيز اعلام كرد: مسافريني كه مدعي هستند با وسايل شخصي خود راهي شيراز شدهاند، كساني هستند كه مهر كنسلي روي بليط آنها خورده بود و كساني كه بليت خود را كنسل نكرده بودند با هواپيما راهي شيراز شدند. كريمي گفت: شركت هواپيمايي آسمان در اين دو مورد تمام وظايف خود را بهنحو كامل انجام داده است و هرگونه سهلانگاري در اين زمينه را تكذيب ميكنيم.
اگر مي خواهي مردم تو را دوست داشته باشند، انصاف را پيشه خود كن (از سخنان گهربار پيامبر اكرم)، اخلاص و انصاف واجب است و سخاوتمندي و بخشش مستحب.
سید علی مجلسی : خيابان آبياري يكي از خيابانهاي قديمي گراش است. اين خيابان چون در مسير چاه آبياري قرار داشته به خيابان آبیاری معروف گشته است. این خیابان از يك طرف به محلهي فخرآباد و از طرف ديگر به خيابان بسيج وصل ميشود. اين محله به مرور زمان و با افزايش جميعت شهر گراش به وجود آمد. خياباني نه چندان بزرگ اما با مشكلات زياد كه گريبانگير ساكنين اين محله است. خيابان آبياري در قديم نخلستان و پيزاب نخلستانهایی بوده است که متعلق به حاج حسينا، حاج محمود نسبتدار، جعفري، شاهمحمدي، حاج اسد اسدي و افراد دیگر است. از ساكنين قديمي اين محل ميتوان به خانواده حاج حسينا، مرحوم حاج هاشم متين، حاج محمد برزگران، حاج ابوطالب سپهر، حاج عبدالله شاه محمدي، خانوادهي نسبتدار و ... اشاره كرد. تعداد زيادي از كودكان ديروز اين محل، امروز هر كدام به نوعي گوشهاي از مسئوليتهاي اين شهر را به دوش گرفتهاند: امرالله مهروري، حسين مهروري، قاسم وقارفرد، حاج محمد كريميان، عباس سپهر، دكتر عبداللهي، دكتر دارا، دكتر حسن نژاد، دكتر حسيني، دكتر سرخي، عبدالله صلاحي، مصطفي خورشيدي، خلبان متين، حاج علي موغلي داور ملي شهرمان كه خود از افتخارات داوري فوتبال گراش هستند. عدهاي از همان كودكان ديروز اين محل هم به درجهي رفع شهادت رسيدند. شهيدان ابراهيم و موسي برزگران، شهيد متين، شهيد اماني، شهيد مهيايي، شهيد بهادري و شهيدان زينل، احمد و اصغر جعفرزاده كودكيهای خود را در اين محل گذراند. آقاي علي سپهر، مهدي جباري، جواد حسن نژاد، محمد علي شاه محمدي، مهدي آینهافروز، كيوان محسني و ... كه هر كدام به نوعي در كارهاي فرهنگي و هنري شركت دارند نیز در این محله سکونت دارند.
سید علی مجلسی: ... در لابهلاي حرفهايش تومار، اسناد و مدارکی که حاکی از مراجعه آنها به مسئولین بود را دیدیم. از وي خداحافظي كرديم و سراغ علي سپهر، از ساكنين قديمي آبياري رفتیم. وي نيز در بيان مشكلات محل حرفهاي بصيري را تكرار كرد و گفت: «مشكل سر اين است كه محلهي تميز مال آقاي فلانيست و اينجا مال آ قاي ش. مردم كه نميتوانند به پاي دو سرمايهدار بسوزند. شما برويد و زمینهای كشاورزي و نخلستانهاي آقای پوركريمي را از نزدیک ببینید که چطور به خاطر اينها خسارت ديده است. مردم چقدر طاقت بياورند؟ من خودم شخصاً فرزندن را با ترس و لرز به مدرسه ميفرستم. آخر از ساعت 5 صبح كه الله اكبر را گفتند صداي ماشينها مي آيد تا ساعت 12. اين يكي از اصليترين مشكلات مردم است. نه صبح آرامش دارند نه ظهر و نه عصر. اينجا يك منطقهي مسكوني است و آرامش مردم باید در اولويت باشد، نه اينكه هر روز سر و صدا و گرد و خاك باشد. 
صحبت نو- مسعود غفوری: بسیاری از شهروندان از مواجهه با یک متکدی پرهیز میکنند. شاید احساس دوگانهای که متکدیان در آنها برمیانگیزند باعث این رفتار باشد. از یک طرف، انسانها وظیفهی اخلاقی خود میدانند که حتی داوطلبانه به نیازمندان و تهیدستان کمک کنند. ولی از سوی دیگر، وظیفهی شهروندی و اجتماعی آنها حکم میکند که در مقابل این حرکت به عنوان یک شغل واکنش نشان دهند و اجازه ندهند تکدیگری در جامعه رایج شود. نارضایتی شهروندان از حضور متکدیان در شهر دلایل دیگری هم دارد. برخی از شهروندان گلایه میکنند که گداها وقت استراحتی برایشان نگذاشتهاند. آنها موجب مزاحمت برای شهروندان را چه در خانه و چه محل کار فراهم میکنند. برخی دیگر هم تکدیگری را برای مردان و زنانی که قادر هستند کار کنند و درآمد شرافتمندانهتری داشته باشند کاری مذموم میدانند. مثلاً میگویند حاضریم در ازای شستن حیاط خانهمان به آنها پول زیادی هم بدهیم، ولی آنها حاضر به کار کردن نیستند و گدایی را راه آسانی برای پول در آوردن یافتهاند. برخی دیگر از شهروندان هم روی جنبهی اخلاقی مسئله تاکید میکنند و حضور گاه و بیگاه دختران جوان متکدی جلوی در خانهها را زمینهساز انحراف میدانند.