سید علی مجلسی : خيابان آبياري يكي از خيابان‌هاي قديمي گراش است. اين خيابان چون در مسير چاه آبياري قرار داشته به خيابان آبیاری معروف گشته است. این خیابان از يك طرف به محله‌ي فخرآباد و از طرف ديگر به خيابان بسيج وصل مي‌شود. اين محله به مرور زمان و با افزايش جميعت شهر گراش به وجود آمد. خياباني نه چندان بزرگ اما با مشكلات زياد كه گريبان‌گير ساكنين اين محله است. خيابان آبياري در قديم نخلستان و پيزاب نخلستان‌هایی  بوده است که متعلق به حاج حسينا، حاج محمود نسبت‌دار، جعفري، شاه‌محمدي، حاج اسد اسدي و افراد دیگر است. از ساكنين قديمي اين محل مي‌توان به خانواده حاج حسينا، مرحوم حاج هاشم متين، حاج محمد برزگران، حاج ابوطالب سپهر، حاج عبدالله شاه محمدي، خانواده‌ي نسبت‌دار و ... اشاره كرد. تعداد زيادي از كودكان ديروز اين محل، امروز هر كدام به نوعي گوشه‌اي از مسئوليت‌هاي اين شهر را به دوش گرفته‌اند: امرالله مهروري، حسين مهروري، قاسم وقارفرد، حاج محمد كريميان، عباس سپهر، دكتر عبداللهي، دكتر دارا، دكتر حسن نژاد، دكتر حسيني، دكتر سرخي، عبدالله صلاحي، مصطفي خورشيدي، خلبان متين، حاج علي موغلي داور ملي شهرمان كه خود از افتخارات داوري فوتبال گراش هستند. عده‌اي از همان كودكان ديروز اين محل هم به درجه‌ي رفع شهادت رسيدند. شهيدان ابراهيم و موسي برزگران، شهيد متين، شهيد اماني، شهيد مهيايي، شهيد بهادري و شهيدان زينل، احمد و اصغر جعفرزاده كودكي‌های خود را در اين محل گذراند. آقاي علي سپهر، مهدي جباري، جواد حسن نژاد، محمد علي شاه محمدي، مهدي آینه‌افروز، كيوان محسني و ... كه هر كدام به نوعي در كارهاي فرهنگي و هنري شركت دارند نیز در این محله سکونت دارند.