سیاه می پوشم به نو شدن ماه / صادق رحمانی
اندوه سرودی برای کودکان غزه به
مهدی وفایی فرد
که فلسطین را دوست تر دارد
به شکل ستاره های خسته ؛ دست هایش
به رنگ سیب رسیده ؛ چشم هایش
تعبیر زخم های شکفته ی خواب من است در بیداری
به جست و جوی آینه ای دیگرند
ستاره های شهید از این شباهت بی مورد
هزار و چهارصد و سی امین حیرانی اش را می چرخد ماه
پشت پلک های بسته ی پنجره ها
به نو شدن سیاهی بر آمده است گویی؛
چاقویی بر آواز پرندگان
سیاه می پوشم به نو شدن ماه .
+ نوشته شده در یکشنبه هشتم دی ۱۳۸۷ ساعت 22:32 توسط
|