اندوه سرودی برای کودکان غزه  به

مهدی وفایی فرد

که فلسطین را دوست تر دارد

 

 

به شکل ستاره های خسته ؛ دست هایش

به رنگ سیب رسیده ؛ چشم هایش

تعبیر زخم های شکفته ی خواب من است در بیداری

 

به جست و جوی آینه ای دیگرند

ستاره های شهید از این شباهت بی مورد

 

هزار و چهارصد و سی امین حیرانی اش را می چرخد  ماه

پشت پلک های بسته ی پنجره ها

به نو شدن سیاهی بر آمده است گویی؛

چاقویی بر آواز پرندگان

 

 سیاه می پوشم به نو شدن ماه .