.

فرهنگی: در ورود به مسایل دینی، دقیقه ای است که شاعران و هنرمندان باید بدانند که بسیاری سنت ها، تبدیل پذیر نیستند.

صادق رحمانی، شاعر، به خبرنگار شبستان گفت: هنرها به دو دسته تقسیم می شوند و آن 2 وجه: 1- وجه فطری و 2- وجه غریزی هنرهاست. بیشتر تفکرات و آرای دینی، بر پایه فطرت انسانی استوار است در حالی که هنری که به غریزه انسانی نزدیکتر باشد از اقبال مردمی بیشتری، برخوردار خواهد شد.

سراینده" سبزها، قرمزها" افزود: درباره این مفهوم، می توان به عنوان مصداق، به سنجش ترانه های مورد تایید و ساخت مرکز موسیقی صداوسیما، با ترانه های دیگر، پرداخت با توجه به محتوای شعرها، آنچه در صداوسیما تایید و ساخته می شود به فطرت انسانی نزدیکتر است و بنابراین از اقبال عمومی کمتری برخوردار است.

مدیر طرح و برنامه شبکه فرهنگ، تصریح کرد: در حالی که بسیاری از ترانه های دیگر که به غریزه انسانی نزدیک ترند اقبال و شیوع عمومی بیشتری می یابند و دلیل این اقبال بیشتر این گونه ترانه ها، اقبال بیشتر مردم از محصولات غریزی است. شعر اگر عاطفی تر و به غریزه های انسانی نزدیک تر باشد امکان دارد اقبال و شیوع بیشتری نسبت به شعر حکمی به دست آورد.

وی ادامه داد: می توان نوعی شعر حکمی، در عین حال، غریزی داشت اما رسیدن به آن نقطه بسیار سخت و دشوار است باید به سمت نوآوری، در این زمینه رفت اما آن نوآوری از راهی می گذرد که هم فطرت و هم غریزه، در آن نقش داشته باشند.

وی فرآیند سوق دادن جامعه به سوی شعر و هنری که هم دینی باشد و هم احساس محدودیت نکند را فرآیند بسیار پیچیده ای دانست که اجرای آن در ظرف زمانی طولانی، ممکن می شود تا ظرف هنر، پذیرای همه افکار دینی شود.

وی علت پیچیدگی فرایند مزبور را در پیچیدگی موجود بین سنت ها و نوآوری ها، می داند و معتقد است ممکن است ما با بدعت هایی در سنت هایمان خدشه وارد کنیم اما این کار بین اهل سنت و تجدد، ایجاد آشفتگی و تنش می کند.

سراینده "انار و بادگیر" ادامه می دهد: امروزه با بحث های جهان مدرن و جهانی سازی که تابع امروزه گی ارتباطات است شرایط به گونه ای است که بعضی از جهان ها، در موضوع، با هم متفاوت اند.

رحمانی تاکید کرد: نسل امروز ممکن است هیچ تنشی با سنت ها ایجاد نکند چرا که جهان نسل امروز، جهانی مدرن است.

بدعت نیما در زمان خودش آب در خوابگه مورچگان (سنتی ها) ریخت و باعث تنش شدید و دامنه داری شد اما اکنون در نسبت نوآوری و سنت تنش ها کمتر شده است.

وی افزود: بسیاری از شاعران دهه هفتاد، هر کاری که در مسایل زبانی (بازی های زبانی در انواع و اقسام رویکردهای آن) خواستند کردند اما از آن، کسی طرفی نمی بست و ایجاد تنش نکرد و این بدعت ها در بستر زمان جاری است.

وی در پایان گفت: ورود به مسایل دینی، ایجاد تنش می کند چرا که بسیاری از سنت ها، تبدیل پذیر نییستند و این دقیقه را اگر هنرمندان رعایت کنند می توانند شعری مبتنی بر غریزه و فطرت داشته باشند که اقبال عام داشته باشد.

پایان پیام/