کاظم رحيمي نژاد:  شهرداری بلد کبیره‌ای چون شیراز با ده کرور جمعیت سالی یک بار بهاریه‌ای منتشر می‌کند در معرفی اماکن تاریخی -تفریحی شهر به انضمام اخبار مهم شهرداری آنهم احتمالا برای استفاده‌ی مهمانان نوروزی. اما در شهر لار از هر لحاظ پسرفت پیش آمده باشد از این جهت گوی سبقت را از شیراز و تهران ربوده‌ایم. در شهر ما نشریه‌ای چهار رنگ به طور مرتب از سوی شهر داری منتشر می‌شود و در آن شرح اعمال یومیه‌ی شهردار و کمی هم اعضای شورا با عکس‌های تمام قد و تمام رخ و نیم رخ و... در آن منعکس می‌شود. حالا منظورم از این حرف‌ها چیز دیگری بود وچون دنبال مقدمه می‌گشتم این‌ها را گفتم.

۱-نام نشریه‌ی بدون مجوز شهرداری (ایراهستان) است. در زیر این کلمه نوشته شده (نام قدیم لار). نمیدانم بباید خواند وخندید این سخن را ...یا بباید خواند و گریید این....
. ایراهستان نام سرزمین‌های پس کرانه‌ای جنوب ایر ان حدفاصل سواحل بندر عباس تا بوشهر بوده است. لار یکی از بلاد این منطقه‌ی وسیع به حساب می‌آمده  است. بگذریم از اینکه کل این قضیه هنوز اثبات نشده و در حد یک حدس است. این را چند بار به آقایان تذکر داده‌ام اما آنها نیازی به شنیدن حرف حساب ندارند.

۲-احتمالا خوانندگان وبلاگ مطلعند که من چهار سال پیش تقاضای صدور مجوز نشریه‌ای به نام ایراهستان رابه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی داده‌ام  و حتما می‌دانند که هدفم نشریه‌ای فراگیر برای جنوب بوده. حالا به ذهنشان خطور خواهد کرد که مطالب بالا یک تسویه حساب شخصی به دلیل سرقت این نام است. البته شاید این مسئله هم در نوشتن مطلب بی‌تاثیر نبوده اما باید عرض کنم: از قرار معلوم صدور مجوز نشریه در روزگار ما منوط به دارا بودن صفاتی است که با افتخار باید عرض کنم من از آنها عاری هستم. این را گفتم که تکلیف دوست و غیر دوست مشخص باشد.