شهرستان شدن گراش در آینه صحبت نو
شماره اول: بالاخر ه پس از چندین ماه رایزنی و گفتگو با بزرگواران، اکنون در میان شما هستیم ضروری است در چند خط هدف نشریه را برای شما تشریح کنیم: ..... هدف چهارم: تلاش برای ارتقای آگاهی و نیز اداری شهر گراش
شماره چهارم: مساله محدوده شهر گراش میتواند مهمترین چالش شورای سوم باشد. اجتماع عمومی ارتقا بخش گراش به شهرستان با راهحل این مساله و بسیاری از مشکلات شهر میداند.
شماره ششم: با وجود منتفی شدن تشکیل استان پارسیان، موضوع تقسیمات کشوری همچنان در منطقه مطرح است.
شماره هشتم: احتمال ائتلاف بخشهای لارستان در مقابل چهرههای شاخص لار پیش از گذشته احساس میشود. آنها میگویند با کثرت شخصیتهای مطرح و شناخته شده در انتخابات هشتم و پراکنده شدن آرا اقبال ورود نماینده بخشهای بخشهای لارستان به مجلس هشتم بیش از بیش از پیش است.
شماره دهم: مهد عالمی در مقاله «راه شهرستان شدن از نمایندگی مجلس میگذرد»: تمام راههای موجود برای ارتقای شهر پیموده شده ولی هیچکدام به نتیجه نرسیده و فقط داشتن نماینده در مجلس شورای اسلامی جهت نیل به این خواسته باقی مانده است.
شماره یازدهم: گفتگوی صریح با محبی نماینده مردم در مجلس: اگر کپی نامه علیه شهرستان شدن گراش را کسی دارد، در اختیار مردم قرار دهد.
شماره سیزدهم: سفر دبیر کل بنیاد غدیر به گراش: آیتاله خزعلی در بیشتر مواقع از مدافعان محمود احمدینژاد بوده است. ریشسفیدانی مانند او و آیتاله جنتی و آیتاله مهدوی کنی معمولاً به عنوان داور در اختلافات اصولگرایان ایفای نقش میکنند. باید دید این بار آیتاله خزعلی درباره گراش چگونه داوری خواهد کرد.
شماره شانزدهم: دوئل حسنی- محبی
شماره هفدهم: کاری کردید کارستان: فرصت نمایندگی تنها فرصت یک فرد نیست. از مشکلات اصلی نظام اجتماعی شهر گراش، اکراه عمومی از ورود به سیستم اداری است. گراشیها ترجیح میدهند آزاد باشند و کار خود را انجام دهند و یا با ورود به نظام اداری از شهر و دیار خود دل نمیکنند. این مساله باعث شده است که حتی در صورت فراهم بودن امکانات سختافزاری نیز نیروی انسانی مفید برای پیشرفت شهر وجود نداشته باشد. قابل پیشبینی است که اولین گامهای حسنی همانند همان رفتاری که او در مدیریت خود در شهر گراش داشت، کمک به گسترش اداری گراش و شهرهای همجوار است. اما آیا ما تاکنون نیروهای موردنیاز را آماده کردهایم؟
شماره بیست و یک: سلمان مهرابی در مقاله «چگونه یک بخش شهرستان میشود؟»: به صراحت مي توان گفت حداقل در نظام تقسيماتي ايران تفاوت فاحشي بين بخش و شهرستان وجود دارد، علارغم اين كه در ظاهر به لحاظ رتبه سياسي، تنها يك امتياز ميان آنها فاصله وجود دارد اما امكان توسعه و قابليتهاي رشد و بالندگي به گونهاي نابرابر براي آنها تقسيم شده است.
آفتاب لارستان این مقاله را در ۲۹ مردرد ۱۳۷۸ بازچاپ کرد
شماره بیست و دو: بررسی وضعیت گراش برای شهرستان شدن: ديگر اين كه نزديكي فاصله مركز بخش گراش با مركز شهرستان را يكي از عوامل عدم تحقق نتيجه مطلوب در روند اين تحول مي دانند كه چنين مسئله اي طبق شواهد ونمونه هاي موجود و نبود محدوديت قانوني به كلي منتفي است.
شماره بیست و سه: محمد صادق رحمانیان در سرمقالهی: آیا رویای لارستان بزرگ به پایان رسیده است؟: نامه ی نماینده کنونی لارستان و خنج در تاریخ شانزدهم تیر ماه کوششی است تا گراش نیز از شهرستان لارستان مستقل شود. این مسئله برای هیچ لارستانی دور از انتظار نیست که بخشها درصدد هستند تا خود را ارتقا دهند، کپی نامهی حسنی و انتشار آن در وبلاگ ها و مسرت از عدم پذیرش شرایط گراش، دردی از مسئولان و دلسوزان لارستان دوا نمیکند. سیاست های انقباضی علیه بخشهای لارستان، در طول سالیان گذشته، باعث شد تا بندر لنگه، بستک، لامرد و خنج را از پیکرهی لارستان کهن منفک شده ببینیم. خنج، اوز، بیرم، جویم ، صحرای باغ و گراش هر کدام ظرفیت مناسبی در زیر ساخت های اقتصادی، فرهنگی و گردشگری دارند، اما لار همچنان به فرمانداری ویژه میاندیشد. ناگفته پیداست که باز هم سیاست انقباضی علیه بخشها جواب نمیدهد.
شماره بیست و چهار: فرمانداری کل برای لار، فرمانداری برای گراش: آن چه در پايان اين مقال گفتنيست آن است که در مسابقهي فرمانداري کل براي لار و فرمانداري براي گراش بهتر آن است که هر دو طرف ماجرا با نتيجه ي برد – برد از زمين بازي خارج شوند و اين ميسر نيست، مگر با صبوري و همدلي و گاهي نيز از خود گذشتگي و ازشهر گذشتگي. نگارنده همانند بسيار کسان ديگر بر ديدگاه هم اين و هم آن پاي ميفشارد و بر اين باور است که در فضاي گفت و گوهاي مسئولانه اولويتبنديها را تعيين کنند و اين گونه مسائل را گاه عامدانه ، گاه غير عامدانه به ميان مردم کوچه و بازار نکشانند.
شماره سی و یک: مصاحبه با حسنی دو هفته بعد از بحران اقتصادی گراش: نگران نباشید خبرهای امیدوار کنندهای در راه است.
شماره سی و سه: از بهار امیدواری تا زمستان سرد: لو رفتن درخواست حسنی از وزیرکشور برای ارتقا بخش گراش به شهرستان توسط یکی از کارمندان دفتر او، حساسیتهایی را در شهر لار ایجاد کرد. حسنی سعی کرد با پیگیری مساله شهرستان ویژه برای لارستان و شهر شدن چند روستای لارستان این حساسیتها را کاهش دهد، اما یک سال گذاشت و هنوز درخواست اصلی مردم گراش از نماینده مردم لارستان و خنج در مجلس در کما قرار دارد.
شماره سه و پنج: سوال از منصور محتاجی فرماندار لارستان: اگر گراش شهرستان شود ضرری برای لار دارد؟ یا تداخل ایجاد میکند. گفته میشود که اگر گراش شهرستان شود امکان شهرستان ویژه شدن برای لار کم میشود؟
شماره سی وهفت: حسنی به احمدینژاد رای میدهد: سرانجام حسنی به همراه بیش از 200 نماینده مجلس شورای اسلامی بیانیه حمایت از احمدینژاد را امضا کرد.
شماره سی و هشت: با رای یکپارچه به احمدینژاد؛ گراش به آرزوی خود نزدیکتر شد
شماره سی و نهم: بخشی از گراشیها، به امید تحقق شهرستان شدن گراش به احمدینژاد رای دادند حتی این مساله تبلیغ اصلی طرفداران احمدینژاد برای راضی کردن عموم مردم بود.
شماره چهلم: مشکلات منطقه با سرانگشت تدبیر حل میشود: بحث ارتقای لار و گراش در دو سال اخیر شدت گرفته است. با حضور حسنی در مجلس شورای اسلامی این کفه به نفع مردم گراش سنگینی بیشتری دارد.
شماره چهل و سه: ارتقای گراش به سد محکمی برخورد کرده است: دکتر مرتضی فتحی معتقد است با وجود تلاشها و پیگیریهای فراوان امید به شهرستان شدن گراش کمرنگ شده است. رییس شورای اسلامی شهر گراش در گفتگو با صحبت نو از مشکلات به وجود آمده برای ارتقای گراش سخن گفت: پیگیریهای چندین و چند ساله مسئولین و فعالان اجتماعی گراش به نتایج قابل قبولی رسیده بود اما دستهایی قدرتمند که در نظام اداری کشور نفوذ دارند مانع از دستیابی مردم گراش به حقوقشان شد. دکتر فتحی در ادامه افزود: طرح ارتقا گراش به مذاق برخی از صاحب نفوذان خوش نیامده است و همین امر باعث شده است بر پیچیدگی موضوع افزوده شود و همچنان لاینحل بماند. (این خبر به توصیه شورای شهر منتشر شد)
شماره چهل و چهار: مقاله ابراهیم احمدی از اوز: ارتقای مشتر گراش ک و اوز زیر نظر یک فرمانداری مشترک و استفاده کارشناسانه از پتانسیل، ظرفیتها و ادارات موجود در هر دو شهر با استفاده از تجربه شهرستانی مانند آران و بیدگل در استان اصفهان پیشنهاد میگردد.
شماره چهل و شش: گفتگویی داغ دربارهی شهرستان شدن: افرادی که تمایل ندارند یک بخش به شهرستان تبدیل شود مجبور هستند بهانههایی را دست آویز قرار دهند که در تفکر عمومی، عدم کارآیی مسئولین در ارتقا کل شهرستان را توجیه کند.