محمد خواجه پور : معمولاً به طور میانگین سالانه یک انتخابات در ایران برگزار می‌شود. حضور مردم در انتخابات نیز چشم‌گیر و در شهر گراش بسیار فراوان است. هر کدام از هم‌وطنان معیارهایی را برای انتخاب نامزد مورد نظر خود دارند که بر اساس سلیقه و خواست خود رای آن‌ها را تعیین می‌کند. تبلیغات انتخاباتی در کنار گروه‌های مرجع دو عامل موثر برای جهت‌دهی به آرا مردم هستند.

مساله‌ای که در این میان وجود دارد این است که هر کدام از انتخابات شرایط و ویژگی‌های خاص خود را دارد. اما دیده می‌شود که مردم در انتخاب خود کمتر به این مسائل توجه دارند. در هر کدام از انتخابات سطوح مدیریتی متفاوتی برگزیده می‌شوند. همانگونه که در انتخابات شورای شهر بیشتر مسائل شهری و محلی مطرح هستند و کمتر نگاه مردم سیاسی است برعکس در انتخاباتی همانند ریاست‌جمهوری باید نگاه مردم به مسائل ملی و با آگاهی سیاسی باشد.

گاهی می‌بینیم که حتی کسانی که مرجعی برای دیگران برای رای دادن هستند این سوال را مطرح می‌کنند که «فلان نامزد انتخابات چه کاری برای شهر ما می‌کند؟» سطح مدیریتی رییس‌جمهور نگاه کلان به مسائل و حل مشکلات از طریق سیاست‌گذاری راهبردی است. مطرح بودن این گونه مسائل در میان مردم باعث شده است که نامزدها و روسای جمهور برای راضی کردن مردم مجبور به انجام کارهای مقطعی و فعالیت‌هایی شوند که بیشتر جنبه تبلیغاتی دارد. بر عکس این مساله نیز وقتی است که برخی از رای دهندگان توقع دارند نمایندگان شورای اسلامی شهر بتوانند بر روی مسائل ملی همانند اقتصاد و یا بیکاری تاثیر مستقیم داشته باشند. البته در سال‌های اخیر با گسترش آگاهی اجتماعی این فاصله توقعات کمتر شده است.

باید بپذیریم که معیارهای رای دادن به نامزدها در انتخابات مختلف، متفاوت است. در انتخابات شورای شهر بیشتر کسانی مناسب هستند که با مردم ارتباط داشته و بتوانند با درک مسائل شهر خودمان آن را به بیرون انعکاس دهند. در سطح بالاتر یک نماینده مجلس نیازمند بینش سیاسی بالاتری است زیرا هر رای او نه تنها بر سرنوشت حوزه انتخابیه بلکه بر سرنوشت ملی تاثیر دارد. در انتخابات ریاست جمهوری مساله اصلی دید سیاسی و مدیریتی رییس‌جمهور است که اهمیت می‌یابد. او باید توانایی این را داشته باشد یک کشور را در مسیر آرمان‌های خود به پیش ببرد.

یاد بگیریم هر یک از مطالبات شهر خود را از کدام یک از سطوح مدیریتی کشور درخواست کنیم. هر کدام از مسئولین از رده‌های پایین تا بالا که به شهر می‌آیند یا زمان انتخابات فرا می‌رسد. خواسته‌های ما همان خواسته‌های به حق ولی تکراری خودمان است. خواسته‌هایی که شاید در حیطه اختیارات و یا دغدغه‌های یک مدیر نباشد.

در این انتخاب پیش‌رو کمی دایره خواسته‌ها و دید خود را گسترش دهیم. از خود نپرسیم. «این نامزد برای شهر ما چه کار می‌کند؟» از خود بپرسیم «انتخاب کدام نامزد به نفع کشور ما است؟» این بار بیشتر به کشور خود فکر کنیم. توسعه ایران، نتایج مستقیمی برای آبادانی شهر ما هم خواهد داشت. در این انتخابات با ایران همراه شویم.