با رسمیت دین مبین اسلام که برابری و برادری را سرلوحه خود قرار داده بود، تمام اقشار جامعه زمینه فراگیری علم و دانش و رسیدن به مراحل والای آموزشی را به دست آوردند و آداب و رسوم زردتشتی جای خود را به آیین اسلام داد با این تذکر که جانشینی کامل رسوم اسلامی به جای غیراسلامی مستلزم گذشت زمان بود بخصوص در رابطه با اماکنی نظیر فارس که جایگاه شاهنشاهی ساسانی و پایگاه مهم دین زرتشت محسوب می شد.

می توان گفت که هنوز در بین مردم فارس منجمله لارستان رد پای آداب و سنن رایج در دین زردشت باقی مانده هر چند اثر خویش را از دست داده است. به عنوان مثال در کاریان عمل رفتن مردم به نزد بزرگ ده برای رفع مشکلات به «رفتن پای کوره» تعبیر می شود که همانا یادآور وجود کوره و آتشکده مهم آذرفرنبغ یکی از سه آتشکده برجسته عصر ساسانی است.

نمونه دیگر این که در مراسم عروسی در بعضی نقاط لارستان رسم بر این است تا داماد را بر سر منبع آب ببرند لباس تازه بپوشانند و آن را چند بار به دور منبع آب بچرخانند. این رسم چیزی نیست جز نشانه تقدس و ارزش نعمت آب در دین زردشتی که در لارستان منجمله اوز هنوز رایج است. باقی مانده واژه «پرسه» که معنای مجلس ترحیم می دهد نیز یادآور آیین زردشتی است. کاربر این واژه به جای مجلس ترحیم امروزه در لارستان مرسوم است. با این حال آنچه از بدو ورود اسلام روزبه روز رنگ می یافت و با خون و پوست مردم عجین می شد. سنن مقدس اسلام بود. شکل گیری طبقه بانفوذ روحانیون در خنج در سده هشتم هجری از دیگر دلایل گسترش تعالیم اسلامی در لارستان بود.

میلاد لارستان، نیمه دوم اردیبهشت ماه 1376، شماره 65، صفحه 6