عقل و دل / نوحه ای به گویش گراشی
دِلُم اُمگُتای بُگه مَچِه مَچِه مَچِه اَبُم عزادار
تِه همه، دار و ندارُمش مچه مچه مچه رِئدِ وفادار
****
اَدَنم وَ پَس نِذاش، جون دِلُم، مچه مچه یارِ علمدار
اَدَنم محضِ چِذَه، صبر و تَحمُّلُت، تَمون سرو سپیدار
****
عل اکبرِ خُمِش ، همدَمِ خُم ، مچه مچه اَبَم مئه بیمار
دِگَه اِز داغِ غَمُت ، چَشُم چودریا اَبهِ و همیشه بیدار
****
اَمَنِه اِ ز لَئهِ نو، رسولِ حق فدا بذای ، اَبم گرفتار
اَدَنم کُشتَه اَبِش ، سِر اِز تَنُت جُدا اَبِه ، اَچِش سِرِ دار
****
اَگَه کُشتَه خُت بِبِش ، زینت دِگَه اِز کَف اَچِه ، اَبُم همه خوار
دِل و جُوم تَمو اَبِه ، نای و رمق مِز تَن اَچِه ، اَبَم چو مُردار
****
یَک دِل اُمگتای مچه ، صددل اگه بُرِه بُرِه ، خُم اَم گرفتار
وَلِه دین در خطرِن ، تَوه چِذَه بُرِه بُرِه ، خدا نگهدار
****
دل و دین و عقل و هِشُم ، هَمَه یَکچی اُمگُتان ، بِبَش فداکار
تِه عزیز ِ دِلُمُش ، وَلِه فدایِ دین بِبَش ، خدا نگهدار
****
اَگَه تَای اِچِش بُرِه، یَواش یَواش ،یَواش بُرِه ، امیر و سردار
بِئی چَش بِکنی ، که حیدر وَسپاهِ حق بُذن ، لَئدُه جلودار
****
قَدوبالای تِه چُن ، یوسفِن و خدا خوشم ، بُذن خریدار
دِگَه دیدارِ مُئه وَ تِه و َقِیُومَت ، اِرِئزِن آخرِ دیدار
حمزه مهرابی