صحبت نو : شب‌نامه‌ای که در آن از فعالیت‌های اقتصادی در منطقه‌ی لارستان و گراش انتقاد شدیدی شده بود در آغازین ساعات روز نوزدهم آذر ماه در گراش پخش شد. در این شب نامه ضمن متهم ساختن  عاملان این گونه فعالیت ها به ترور اقتصادی و اخلال در نظام اقتصادی کشور، مردم و سرمایه‌گزاران لارستانی را از عواقب غیرشرعی بودن سود های هشتاد درصدی و بالا تر سپرده گزاران برحذر داشته است. این گروه اقتصادی با توجه به استعداد و توان مالی در لارستان و گراش طی نزدیک به یک سال توانسته‌اند، دهها میلیارد تومان جذب کنند.

پیش از این و در تاریخ دوازدهم آذر ماه روزنامه‌ی جهان اقتصاد در یادداشتی با عنوان هشدار به فعالیت‌های اقتصادی مشکوک در لارستان به جذب سرمایه های اهالی، خارج از نظام بانکی کشور واکنش نشان داده بود. طراحان اصلی جذب سرمایه های اهالی لارستان در تهران حضور دارند و هر از چندی با تشکیل جلسات در امارات ، منطقه و تهران برای جذب بیشتر سرمایه های مردمی رایزنی می‌کنند.

در بخشی از این شب نامه آمده است: «مدتی است عناصر خام و طماع به قصد سودجویی و سوداگریی و با بی اطلاعی از توجیه سیاسی ُ اقتصادی و فقهی و حقوقی با تبلیغات فراوان به میان مردم عزیز آمده اند و با وعده سودهای کلان سپرده های ایشان را جمع آوری و به تهران خدمت عناصر رانده شده از وام های کلان دولتی و ورشکسته سیاسی و اقتصادی و سیلی خورده از دولت اصول گرا خصوصا رئیس جمهور شجاع و محبوب جناب دکترمحمود احمدی نژاد ارسال می دارند.» در ادامه این شب‌نامه در سه قسمت اقتصادی، فقهی و حقوقی انتقاداتی را به این نحوه فعالیت اقتصادی منعکس کرده است و در پایان امضایی با عنوان مردم غیور گراش دیده می‌شود.

انتشار این شب‌نامه در پنج هزار نسخه واکنش‌های متضادی را در میان مردم در پی داشت. بسیاری این مساله را حاصل بازی‌های سیاسی در سطح منطقه دانسته و برخی نیز انتشار آن را با توجه به غیر قابل اطمینان بودن این شیوه سرمایه‌گذاری مثبت می‌دانستند. اما مساله اصلی در این میان توزیع‌کنندگان این شب‌نامه بود. بعد از چند روز نام یکی از وکلای گراشی به عنوان طراح اصلی برده شد در روزهای بعد نیز با دعوت از گروه خبری صدا و سیما شیوه‌ دیگری برای اطلاع رسانی در این موضوع استفاده می‌شد. از طرف دیگر نیز پیام کوتاه‌های تلفنی متعددی در میان شهروندان درباره این مساله مبادله می‌شد به نظر می‌رسید بیشتر مردم معتقد بودند که گروه‌های دیگری نیز در این میان نقش دارند. به ویژه با توجه به کاهش سرمایه‌گذاری، بانک‌ها مهمترین کسانی بودند که در این میان متضرر شدند.

فرماندار لارستان چهار روز بعد از طریق شبکه استانی در این باره موضع‌گیری کرد او تنها درباره مشکوک بودن این گونه فعالیت‌های اقتصادی هشدار داد.

صحبت نو ساعاتی بعد از انتشار این شب‌نامه خبر آن را وبلاگ نشریه منتشر کرد. انتشار این خبر با واکنش‌های اکثراً منفی نسبت به شب‌نامه همراه بود. و بیشتر نظر دهندگان این مساله را نتیجه مشکلات برنامه‌ریزی اقتصادی در منطقه می‌دانستند. در یکی از این نظرات آمده است.  «بنده وقتی می‌دیدم که با پول امثال بنده اتوبان می‌سازند مبلغ 250میلیون تومان خود را ازبانک بیرون آوردم حتی اگر هم ورشکست شوند بهتر از این است که بدون رضایت بنده صرف مردم شیراز اصفهان وتهران شود و هیچ نفعی برای شهرمان نداشته باشد.»  خواننده‌ای دیگر با امضا گزدان نوشته است «مسلماً همه کسانی که سرمایه های نقدی خود را به این موسسه سپرده‌اند، همه جوانب شرعی، حقوقی و اقتصادی آن را مد نظر قرار داده اند.» و حتی یکی دیگر از افراد معتقد است: «این سودهای کلان بعد از یک سال باعث رونق اقتصادی لارستان بزرگ شود.» با وجود این همچنان منابع تامین و پرداخت این گونه سودها جای سوال دارد.

به نظر می‌رسد توزیع‌کنندگان این شب‌نامه به بخشی از هدف خود رسیده‌اند. از یک سو این مساله چند روزی به گفتگوی اصلی شهر تبدیل شد از سوی دیگر فضای سرمایه‌های تجمع کرده در این بنگاه‌ها را ناامن کرده و همان‌طور که مشخص است مهمترین مساله برای سرمایه امنیت و تضمین سود است. شاید این مساله باعث شود وسوسه سودهای میلیاردی فراموش شده و این سرمایه‌ها در بخش‌های مولدتر وارد شود.

هر چند شاید این شکل برخورد به شکل شب‌نامه در کوتاه مدت موثر باشد اما نتیجه دراز مدت آن، تا زمانی که ساختار اقتصادی اجتماعی منطقه دچار رخوت و رکود باشد، فرو رفتن این گونه بنگاه‌های اقتصادی در لایه‌های مخفی‌تر اجتماع است.