...که نيست در سر من جز هواي خدمت او
به نام خدا
با سلام به خوانندگان صحبتنو
همان گونه که پیشبینی میشد، پس از اعلام توقف خود خواستهی صحبتنو در شماره 47 علاقهمندان و خوانندگان فرهیخته با ارسال پیامک، تماس تلفنی و ایمیل خواستار ادامهی انتشار صحبتنو شدند. ما سعی کردیم در دو یادداشت صفحه آخر شماره پایانی، دربارهی اهداف خود و همچنین دلایل عدم انتشار توضیح دهیم با این حال بسیاری، اقناع نشدهاند و مصرانه خواستار ادامهی آن هستند.
پیشاپیش باید گفته آید که خدمتپیشگان صحبتنو ویِژهی گراش از آن چه در طول چهار سال انتشار گذشت، سخنی به شکایت نخواهند گفت که همه شکر است و عنایت. صاحبان خرد میدانند آن چه در متن صحبت نو آمده است از اهمیت اساسی برخوردار است و پژوهشگران واقعی، در سالهای آینده بدون در نظر گرفتن نامها و سلیقهها به متنهای انتشار یافته استناد خواهند کرد.
...اما بعد، پس از تحولات در جنوب فارس و شهرستان شدن گراش پیشبینی میکردیم ادامه انتشار نشریه، در بلند مدت باعث تشدید چالشها خواهد شد و این امر باعث میشود به جای انجام وظایف مطبوعاتی، پاسخگوی شبههها و گمانهزنیهای طاقتسوز باشیم و به جای پرداختن به متن، دچار دست و پنجه نرم کردن با حواشی شویم که گفته اند: علیکم بالمتون لا بالحواشی.
صحبتنو، بعد از شهرستان گراش تلاش داشت که به سرعت ویژهنامهای را منتشر کند، اما با عنایت به تحولات و ابهام در رفتارهای اجتماعی، انتشار ویژهنامه منتفی شد. از آن پس خبررسانی از طریق اینترنت پیگیری شد. اما با وجود رعایت اعتدال و عدم جانبگیری چندین بار به صورت تلفنی دربارهی خبرها تذکر داده شد و با وجود اصلاح اخبار، باز هم سایت صحبتنو ویژهی گراش، به محاق رفت.
سرانجام پس از چندین بار تصحیح و جابهجایی مطالب، شماره 47 آماده انتشار شد و مدیران صحبتنو تصمیم گرفتند، فعالیت نشریه را تا تصمیم گیری نهایی به تعویق بیندازند.
نویسندگان صحبتنو، همانند همهی همتباران خود علاقه دارند بدون حواشی، به تولید فرهنگی مشغول باشند، به همین علت ، جز به ضرورت به مباحث سیاسی کشور ورود نکردند. نگاه آنان به سیاست در شهر گراش نیز نگاهی اجتماعی بود.
صحبتنو همواره معتقد بوده است شناخت افراد و جوامع از یکدیگر باعث تعامل بیشتر و در نتیجه منفعت دو جانبه خواهد بود. از این رو ایجاد صفحه «سفر به دیگر سو» و یا انتشار مطالب اندیشمندان منطقهی لارستان، تلاشی برای توسعهی فرهنگی کل منطقه بوده است. این موضوع نه بر اثر سفارشهای بیرونی، بلکه راهبرد درونی نشریه بود که در آینده نیز ادامه خواهد یافت.
پس از اعلام خبر توقف انتشار صحبتنو تماسهای دوستانه، ایمیل و پیامکهای بسیاری به ما رسید که سپاس از تکتک آنها را وظیفه خود میدانیم. از این رو، همچنان با آگاهی به مسئولیت اجتماعی خود قول میدهیم که هر چند در این هیئت، به خانهی آخر رسیدیم، اما کسانی که با مصائب شبانهروزی خود، صحبتنو را به طور منظم انتشار دادند، همچنان به فعالیت خود با حیثیتی دیگر ادامه خواهند داد:
به جان پير خرابات و حق صحبت او
كه نيست در سر من جز هواي خدمت او
چراغ صاعقهي آن سحاب روشن باد
كه زد به خرمن ما آتش محبت او
مكن به چشم حقارت نگاه در من مست
كه نيست معصيت و زهد بيمشيت او ...
ناگفته نگذاریم، حتی آن هنگام که دربارهی پیشنیهي شهرمان مینوشتیم نگاه ما به آینده بود. از این رو نمیخواهیم در نوستالژی افسانهوار صحبتنو گرفتار شویم. میآییم تا حدیث نو کنیم و سخنی با حلاوتتر آوریم.
در فرجام سخن از شما هم میخواهیم که دیدگاههای خود را برای چگونگی ادامهی راه با ما در میان بگذارید. برای اطمینان خاطر خوانندگان گرامی ، در حال حاضر ، اقدامات زیر صورت انجام پذیرفته است.
الف. برنامهریزی برای انتشار «کتاب گراش» با علمیت، ماندگاری و دقت بیشتر. این کتاب به صورت چهارماه یک بار منتشر خواهد شد.
ب. انتشار «آگهینامه پژواک» برای پوشش آگهیهای تجاری و اطلاعیهها.
ب. پوشش اخبار شهرستان گراش با طراحی یک سایت جامع و همچنین مذاکره برای انتشار اخبار شهر از طریق خبرگزاریهای کشوری.
پ. پیگیری اخذ مجوز نشریه از طریق معاونت مطبوعاتی وزرات ارشاد و همچنین اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس.
.............................................................................................................................
